Ikony, obrazy chrześcijańskie, kamienie św. Hildegardy

Napisana przeze mnie ikona Boga Ojca wg objawienia s. Ravasio. Pewnego dnia odpoczywałam z kawą i dla sprawienia sobie przyjemności oglądałam w necie różne piękne ikony. Wtedy to pierwszy raz zetknęłam się z ikoną Boga Ojca. (!!!) W latach 30-tych XX w. miały miejsce dwa orędzia Bożego Miłosierdzia. Jedno chyba wszyscy znają - to orędzie przekazane nam przez św. Faustynę, natomiast z drugim zetknęłam się dopiero w 2017 r.  Przekazała nam je włoska zakonnica Eugenia Ravasio. Dwie zakonnice więc w różnych miejscach, za to w podobnym czasie, dostąpiły objawień i otrzymały polecenie przekazania orędzia Miłości Bożej. Z tym, że św. Faustyna zostawiła nam orędzie miłosierdzia Jezusa, natomiast siostra Eugenia orędzie miłosierdzia Boga Ojca! I jest to jedyne objawienie Boga Ojca uznane przez Kościół. Tekst tego orędzia można łatwo znaleźć w internecie, np. tutaj .  Można też posłuchać tego orędzia na YouTube Obie zakonnice otrzymały też polecenie namalowania obrazu. Na ...

1 listopada. Noc. Nastrój na warszawskim cmentarzu. 2 listopada. Wieczór. Drzewa niedaleko miejsca, gdzie mieszkam. Zaduma.

Chusta z twarzą Chrystusa za ołtarzem kościoła w Manoppello. Tegoroczny urlop upłynął pod hasłem Manoppello. Dla mnie, jako ikonografa, przechowywana tam chusta to obok całunu turyńskiego (oczywiście byłam na jego dwukrotnym wystawieniu w Turynie) najważniejsza relikwia chrześcijaństwa. W maju zapytałam męża, czy mnie do Manoppello zawiezie, zgodził się i na początku września pojechaliśmy samochodem do Włoch. Wizerunek przyciąga już od wejścia. Musiałam aż oprzeć się o ławkę aby nie upaść z wrażenia, gdy Go zobaczyłam. Z bijącym sercem podeszłam do ołtarza i potem schodkami z tyłu do samego wizerunku. Nogi się pode mną ugięły, gdy Chrystus na mnie spojrzał. Była w tym spojrzeniu radość, spokój, zainteresowanie. Żadne zdjęcie tego nie oddaje. Moje oczywiście też. Będę natomiast próbowała zawrzeć to spojrzenie w moich ikonach. Może ręka i żywy mózg okażą się lepszymi narzędziami niż bezduszne piksele. Rzeczą, która mnie zaskoczyła był prawie całkowity brak zainteresowania reli...

Tybinga, Niemcy Wyglądał fantastycznie. Pojawił się przed naszymi oczami, gdy z mężem wędrowaliśmy z parkingu w niemieckiej Tybindze do muzeum, aby obejrzeć piękne, delikatne figurki zwierząt, wykonane przez naszych przodków kilkadziesiąt tys. lat temu.

Św. Franciszek to jeden z bliskich mi świętych, więc bardzo się ucieszyłam, gdy pojawił się e-mail z pytaniem o ikonę. W tej chwili jest już ukończona i odjechała do klienta. Oto ona Powstała wg sugestii zamawiającego, do których dodałam co nieco od siebie. Wzorowałam się na fresku z Sacro Speco w Subiaco, ikonie z XIII w oraz opisie wyglądu świętego pióra Tomasza z Celano. Fresk w Sacro Speco powstał najprawdopodobniej jeszcze za życia świętego, ponieważ Franciszek nie ma na nim aureoli oraz stygmatów, które otrzymał dwa lata przed śmiercią. Założyłam więc, że spośród wszystkich wizerunków, właśnie to przedstawienie wykazuje największe podobieństwo do jego osoby. Sympatyczna twarz o energicznym wyrazie i przyjaźnie patrzących oczach, szczupła sylwetka. Wprawdzie włosy są trochę za jasne, lecz może to taka idealizacja, łącznie z ogromnym kapturem, powiększającym wzrost Franciszka. Najstarsze przedstawienie świętego z Sacro Speco w Subiaco (XIII wiek). Zdjęcie pochodzi z...

„Wcielenie było nie tylko dziełem Bożym, lecz także dziełem woli i wiary Dziewicy. Bez zgody Przeczystej, bez udziału jej wiary, zamiar ten byłby tak samo niemożliwy do zrealizowania, jak bez interwencji Trzech Osób Boskich. Bóg wybiera ją na Matkę i bierze od niej ciało, którego ona zechce mu użyczyć. Tak jak Bóg wcielił się dobrowolnie, tak samo chciał, by Jego Matka zrodziła go z własnej woli.” (Mikołaj Kabasilas) Kompozycja Najczęściej (klasycznie) w centrum ikony znajduje się Maryja, owinięta w purpurową szatę,w pozycji półleżącej na czerwonym posłaniu. Nad nią, w miejscu wyznaczonym przez zloty podział, u wejścia do czarnej groty, w żłóbku leży Dzieciątko. Towarzyszą mu wół i osioł oraz usługują aniołowie. Na samej górze widać fragment czarnego obłoku, z którego w stronę Dzieciątka kieruje się czarny promień, rozgałęziając się na 3 części. W dolnej części ikony zazwyczaj się przedstawia dwie sceny: Św. Józefa, pogrążonego w zadumie, kuszonego do niewiary przez szatana udaj...

Grudniowe wspomnienie Św. Mikołaja to idealny pretekst, aby zaprezentować ikonę tego wspaniałego świętego. Św. Mikołaj Cudotwórca, biskup Miry, to święty katolicki i prawosławny, który przez wieki był jednym z najbardziej czczonych świętych zarówno na Zachodzie, jak i na Wschodzie. Podbił on sobie serca ludzi postawą dzielenia się z tymi, którym wiodło się źle. Pomagał chorym, ludziom w kłopotach bytowych przekazywał pieniądze i pożywienie, a wszystkim, z którymi się spotykał opowiadał o Chrystusie i Ewangelii. Zawsze uważano, że udziela pomocy w każdej potrzebie. Inspiracją dla zaprezentowanej ikony jest wizerunek Świętego z końca XIII w., pochodzący z Nowogrodu. Z całą świadomością inspirowałam się jedynie, a nie kopiowałam, ponieważ nie lubię tego uciekającego w bok wzroku niektórych ikon nowogrodzkich. Wyraźne podobieństwo do tej ikony zachowałam natomiast w rysunku szat, prostym, z deseniem złocenia oraz złotą kulą w dolnej części wizerunku, dodaną jako atrybut Świętego....

Tym razem porozglądałam się w Konstancinie, Powsinie i Zalesiu Górnym.

Eleusa (po rosyjsku Umilenije) jest najbardziej mistycznym typem ikon Matki Bożej. Wyróżniającą cechą tych ikon jest to, że Matka Boża i Dzieciątko przytulają się do siebie policzkami. Chodzi w tym o podkreślenie bardzo czułej, bliskiej więzi Matki Bożej z Jezusem. Schematy kompozycyjne w tym typie ikonograficznym nieco się różnią, zachowując wspomnianą przeze mnie ideę.  Moja ikona, którą tu pokazuję, oparta jest na jednym z najciekawszych schematów kompozycyjnych, do którego należy również Matka Boska Włodzimierska. Właściwie ikona ta należy jednocześnie do typu Eleusa (czuła) i Hodegetria (wskazująca drogę). Tradycja pokoleń dopracowała tu kompozycję zgodnie z psychologią patrzenia. W sposób oczywisty widz w pierwszej kolejności zwraca uwagę na twarz Maryi przytulającej się policzkiem z Jezusem. Następnie wzrok biegnie w kierunku ręki Maryi, która dłonią wskazuje Jezusa. Efekt ten jest osiągnięty w sposobie namalowania ręki Bogurodzicy. Stanowi ona, nazwę to,  taką "...

To już moja druga taka akcja promocyjna.

Przyszedł czas na to, że zabrałam się za abstrakcje. Spodobała mi się technika fluid painting , z właściwymi jej organicznymi strukturami, będącymi jakby w ruchu, w procesie kreacji lub autokreacji. Nazwałam je "Początek". Mogłabym wpatrywać się w nie bez końca. Jest to jednocześnie typ obrazów, które w tej chwili najchętniej powiesiłabym u siebie na ścianie. Na razie cieszę się tymczasowym pobytem u mnie tych, które powstają, zanim odejdą do ich nowych właścicieli. Ciekawą cecha takich obrazów jest również to, że można je właściwie dowolnie aranżować we wnętrzu, a one nadal tworzą całość. Jak rzadko który obraz, można je umieścić nawet w narożniku pomieszczenia (2 zdjęcie poniżej).

Ogromna ikona Sądu Ostatecznego. Muzeum Historyczne, Sanok. Ikony to obok Beksińskiego druga atrakcja Muzeum Historycznego w Sanoku. Natrafiłam wśród nich na kilka ciekawostek:

To, że ikony w Sanoku - wiedziałam. Natomiast tego, że w Muzeum Historycznym jest również świetna ekspozycja prac Zdzisława Beksińskiego dowiedziałam się tydzień temu.

Na początek zdjęcie z ekspozycji z Muzeum Sztuki Nowoczesnej nad Wisłą. Ten obrazek - eksponat bardzo mnie rozbawił swoją trafną symboliką. I kilka miejskich widoków, m. in. z rzeźbą Mitoraja i wystawą w CSW.

Chrystus Pantokrator, z greckiego Wszechwładca. Po rosyjsku "Wsiedierżytiel", czyli ten, który wszystko trzyma w ręku. Jest to jedno z głównych przedstawień Chrystusa. Bazą są tu wizerunki, na których Zbawiciel ukazany do pasa lub w całej postaci prawą ręką błogosławi, a w lewej trzyma księgę lub zwój. W tym typie ikonograficznym popularne oraz również kanoniczne są też przedstawienia Jezusa w formie popiersia. Ikona Chrystus Pantokrator Zaprezentowana ikona jest przedstawieniem tradycyjnym. Kolory szat Chrystusa są klasyczne - chiton w odcieniach czerwieni i hymation w odcieniach niebieskiego. Odcienie czerwieni to ziemska, ludzka natura, krew, życie, męczeństwo, cierpienie, może też być królewską purpurą. Odcienie niebieskiego to niebo, nieosiągalność tajemnicy. W tej ikonie księga została namalowana również w sposób najklasyczniejszy, czyli w perspektywie odwróconej, Perspektywa odwrócona to taka, która nie dąży do dalekiego punktu w obrazie, lecz zbiega się na...

Czy pamiętacie z dzieciństwa ilustracje z postaciami o wielkich oczach? Ja pamiętam. Zawsze mnie fascynowały. Kolekcjonowałam takie ilustracje i kartki pocztowe, które kupowałam w małych prywatnych sklepikach. Kupowałam też w przykościelnym sklepiku obrazki z takimi przedstawieniami Bożego Narodzenia. Przestylizowałam nieco to, co miałam w pamięci i stworzyłam serię wielkookich Aniołów Stróżów specjalnie dla dzieci oraz tych wszystkich, którzy ze swojego dzieciństwa mają sentyment do takich postaci. Są to opiekuńcze Anioły Stróże przynoszące Światło, czyli ciepło, miłość, radość, jasne myśli i mądrość. W kręgu tego Światła jest spokojnie i bezpiecznie. Maluję ich wizerunki, aby chroniły bliską Ci osobę, dom, rodzinę, małego człowieka, który właśnie przyszedł na świat. Dostępne na allegro lub kontakt na e-mail .

Ikona Matka Boża Eleusa Takie pytanie skierowała do biskupa Michała Janochy Ewa Kiedio w książce "A piękno świeci w ciemności". Przytaczam tu odpowiedź tego znawcy ikonopisarstwa i sztuki bizantyjskiej, bo przecież sama lepiej bym tego nie określiła. "MJ: Pani dokonała tu rozróżnienia obrazu i ikony. Trzeba by najpierw powiedzieć, ze od strony etymologicznej te pojęcia są tożsame. Eikon po grecku znaczy obraz. Myśmy zawęzili to słowo, ale tak naprawdę eikon to jest każdy obraz, nawet literacki. Natomiast w naszej rozmowie zakładamy rozumienie ikony w węższym sensie, jako obrazu związanego z kultem Kościoła wschodniego. I w tym znaczeniu przeciwstawiamy go obrazowi rozumianemu w sposób zachodni. Ikona pojmowana w tym węższym sensie operuje swoistym językiem artystycznym, który nazywam kanonem. W Bizancjum nie używano w odniesieniu do ikony tego słowa. które ma wiele znaczeń, ale przede wszystkim oznacza "prawo". Widać jednak, ze wykształcił si...

Ikona Archanioł Michał. Słowo ikona pochodzi od greckiego eikon - obraz, podobizna. Ikona powstała i ukształtowała się w środowisku nie podzielonego jeszcze chrześcijaństwa, więc tak naprawdę teologia ikony dotyczy wszystkich jego odłamów. Przekaz mówi, że pierwszą ikonę namalował św. Łukasz. Na blacie stołu z Nazaretu umieścił on wizerunek Maryi z Dzieciątkiem. I przez wieki wizerunek ten jest statystycznie najpopularniejszym obrazem modlitewnym znajdującym się w domach. Podstawowa cecha ikon Nie ma wątpliwości, że ikona nie jest obrazem naturalistycznym. Może ona wprawdzie zachować niektóre charakterystyczne cechy przedstawianej postaci, lecz podobieństwo do pierwowzoru jest symboliczne, a nie fotograficzne. Nie kopiuje też pojawiającej się w tle natury, która ma tu funkcję symboliczną lub po prostu przekazuje informację o miejscu przedstawianego wydarzenia. Elementy ikony odczytuje się jak znaki. Kolor, światło, gest, oblicze, przestrzeń, pewna bezczasowość - to pods...

Wnętrze kościoła w Warszawie-Wesołej. O nieżyjącym już malarzu Jerzym Nowosielskim mówiono, że jest zawieszony między malarstwem sakralnym a kobiecym aktem.

Kilka klasycznych zasad, które czasem mogą pomóc w przygotowaniu grafiki, ilustracji, obróbce zdjęć w programie graficznym, namalowaniu obrazu itp. Światłocień  Pracę nad światłocieniem powinno się zaczynać od najsilniejszych kontrastów, po czym przejścia między najsilniej i najsłabiej oświetlonymi obszarami należy łagodzić za pomocą półtonów. Światłocień najlepiej rozwijać na jednym, podstawowym kolorze. Można zdecydować się na przykład na żółty. Przechodzenie w kierunku ciemniejszych tonów doprowadzi do oranżu, następnie do złotawych brązów, aż do czerni. Można wprowadzić żółtawe zielenie. Przejście od ciepłego, żółtego lub pomarańczowego światła do ciepłego, brązowego cienia można wesprzeć szarością. Lepiej w tym przypadku odrzucić błękity i fiolety, bo jako barwy dopełniające oranżu wprowadziłyby kontrasty kolorystyczne tam, gdzie powinny być tonalne (światłocień buduje się wokół jednego tonu). Światłocień oparty na rudawych oranżach.