Ikony, obrazy chrześcijańskie, kamienie św. Hildegardy

Grudniowe wspomnienie Św. Mikołaja to idealny pretekst, aby zaprezentować ikonę tego wspaniałego świętego. Św. Mikołaj Cudotwórca, biskup Miry, to święty katolicki i prawosławny, który przez wieki był jednym z najbardziej czczonych świętych zarówno na Zachodzie, jak i na Wschodzie. Podbił on sobie serca ludzi postawą dzielenia się z tymi, którym wiodło się źle. Pomagał chorym, ludziom w kłopotach bytowych przekazywał pieniądze i pożywienie, a wszystkim, z którymi się spotykał opowiadał o Chrystusie i Ewangelii. Zawsze uważano, że udziela pomocy w każdej potrzebie. Inspiracją dla zaprezentowanej ikony jest wizerunek Świętego z końca XIII w., pochodzący z Nowogrodu. Z całą świadomością inspirowałam się jedynie, a nie kopiowałam, ponieważ nie lubię tego uciekającego w bok wzroku niektórych ikon nowogrodzkich. Wyraźne podobieństwo do tej ikony zachowałam natomiast w rysunku szat, prostym, z deseniem złocenia oraz złotą kulą w dolnej części wizerunku, dodaną jako atrybut Świętego....

Eleusa (po rosyjsku Umilenije) jest najbardziej mistycznym typem ikon Matki Bożej. Wyróżniającą cechą tych ikon jest to, że Matka Boża i Dzieciątko przytulają się do siebie policzkami. Chodzi w tym o podkreślenie bardzo czułej, bliskiej więzi Matki Bożej z Jezusem. Schematy kompozycyjne w tym typie ikonograficznym nieco się różnią, zachowując wspomnianą przeze mnie ideę.  Moja ikona, którą tu pokazuję, oparta jest na jednym z najciekawszych schematów kompozycyjnych, do którego należy również Matka Boska Włodzimierska. Właściwie ikona ta należy jednocześnie do typu Eleusa (czuła) i Hodegetria (wskazująca drogę). Tradycja pokoleń dopracowała tu kompozycję zgodnie z psychologią patrzenia. W sposób oczywisty widz w pierwszej kolejności zwraca uwagę na twarz Maryi przytulającej się policzkiem z Jezusem. Następnie wzrok biegnie w kierunku ręki Maryi, która dłonią wskazuje Jezusa. Efekt ten jest osiągnięty w sposobie namalowania ręki Bogurodzicy. Stanowi ona, nazwę to,  taką "...

Chrystus Pantokrator, z greckiego Wszechwładca. Po rosyjsku "Wsiedierżytiel", czyli ten, który wszystko trzyma w ręku. Jest to jedno z głównych przedstawień Chrystusa. Bazą są tu wizerunki, na których Zbawiciel ukazany do pasa lub w całej postaci prawą ręką błogosławi, a w lewej trzyma księgę lub zwój. W tym typie ikonograficznym popularne oraz również kanoniczne są też przedstawienia Jezusa w formie popiersia. Ikona Chrystus Pantokrator Zaprezentowana ikona jest przedstawieniem tradycyjnym. Kolory szat Chrystusa są klasyczne - chiton w odcieniach czerwieni i hymation w odcieniach niebieskiego. Odcienie czerwieni to ziemska, ludzka natura, krew, życie, męczeństwo, cierpienie, może też być królewską purpurą. Odcienie niebieskiego to niebo, nieosiągalność tajemnicy. W tej ikonie księga została namalowana również w sposób najklasyczniejszy, czyli w perspektywie odwróconej, Perspektywa odwrócona to taka, która nie dąży do dalekiego punktu w obrazie, lecz zbiega się na...

Ikona Matka Boża Eleusa Takie pytanie skierowała do biskupa Michała Janochy Ewa Kiedio w książce "A piękno świeci w ciemności". Przytaczam tu odpowiedź tego znawcy ikonopisarstwa i sztuki bizantyjskiej, bo przecież sama lepiej bym tego nie określiła. "MJ: Pani dokonała tu rozróżnienia obrazu i ikony. Trzeba by najpierw powiedzieć, ze od strony etymologicznej te pojęcia są tożsame. Eikon po grecku znaczy obraz. Myśmy zawęzili to słowo, ale tak naprawdę eikon to jest każdy obraz, nawet literacki. Natomiast w naszej rozmowie zakładamy rozumienie ikony w węższym sensie, jako obrazu związanego z kultem Kościoła wschodniego. I w tym znaczeniu przeciwstawiamy go obrazowi rozumianemu w sposób zachodni. Ikona pojmowana w tym węższym sensie operuje swoistym językiem artystycznym, który nazywam kanonem. W Bizancjum nie używano w odniesieniu do ikony tego słowa. które ma wiele znaczeń, ale przede wszystkim oznacza "prawo". Widać jednak, ze wykształcił si...

Kilka klasycznych zasad, które czasem mogą pomóc w przygotowaniu grafiki, ilustracji, obróbce zdjęć w programie graficznym, namalowaniu obrazu itp. Światłocień  Pracę nad światłocieniem powinno się zaczynać od najsilniejszych kontrastów, po czym przejścia między najsilniej i najsłabiej oświetlonymi obszarami należy łagodzić za pomocą półtonów. Światłocień najlepiej rozwijać na jednym, podstawowym kolorze. Można zdecydować się na przykład na żółty. Przechodzenie w kierunku ciemniejszych tonów doprowadzi do oranżu, następnie do złotawych brązów, aż do czerni. Można wprowadzić żółtawe zielenie. Przejście od ciepłego, żółtego lub pomarańczowego światła do ciepłego, brązowego cienia można wesprzeć szarością. Lepiej w tym przypadku odrzucić błękity i fiolety, bo jako barwy dopełniające oranżu wprowadziłyby kontrasty kolorystyczne tam, gdzie powinny być tonalne (światłocień buduje się wokół jednego tonu). Światłocień oparty na rudawych oranżach.

Kolor nadaje strukturę, ozdabia, sygnalizuje. Jak najlepiej używać koloru? - Oszczędnie. Koło barw.  Koło barw to graficzne przedstawienie widma ciągłego białego światła w ten sposób, że barwa fioletowa płynnie przechodzi w barwę czerwoną. Grafika pochodzi z Wikipedii

Fotografując, malując, wykonując ręcznie kartki, rysując, ozdabiając coś obrazkiem itp. zawsze opieramy się na jakimś schemacie kompozycyjnym. Czasem jest nim wprawdzie kompletny chaos, który obrazem przekazuje informację: "nie mam pomysłu" lub "mam zły dzień, wróć obejrzeć moją twórczość kiedy indziej", lecz tym schematem nie będę się tutaj zajmować. Skupię się na opcjach bardziej zachęcających.

Złota proporcja, złoty podział, boska proporcja, której matematycznym wyrazem jest ciąg Fibonacciego to najsłynniejszy schemat kompozycyjny w dziejach. Ludzie stosują tą proporcję od czasów, które znikają w mrokach przeszłości, a i nadal większość z nas tworząc coś na płaszczyźnie intuicyjnie stosuje ten schemat (takie pół i "ciut"). Złota proporcja rozpowszechniła się razem z grecka kulturą. Stosowano ją w licznych dziełach malarskich, rzeźbie, architekturze, a także muzycznej skali harmonicznej, rozwiniętej przez Pitagorasa. Proporcję tą znajdziemy również, a może przede wszystkim, w naturze: ułożenie gałęzi na pniu drzewa, nerwów liści, płatków kwiatów itd. oraz w budowie spirali DNA . Podział ten (ciąg Fibonacciego) i powiązane z nim liczby są również stosowane na rynkach finansowych (aplikacje handlowe, giełda).   BUDOWA

  Ikony najczęściej piszę temperą żółtkową (jajową), tak jak nasi przodkowie. Farbę tą robię sama z mineralnych, naturalnych, sypkich barwników, które mieszam z żółtkowym spoiwem. Barwniki kupuję w sklepach dla plastyków. Zanim po nie sięgnę, robię spoiwo z żółtek jaj i białego, wytrawnego wina.

Podobrazie ikonowe. Ikony tradycyjnie pisze się na desce. Deskę można kupić w sklepie z wyposażeniem dla plastyków lub użyć dowolnego starego blatu lub półki, przyciętych do pożądanego wymiaru. Stare drewno ma taką zaletę że jest pięknie wysezonowane.